Mania znalazła dom

Stosunek do psów: ignoruje je, ale wolimy, żeby była jedynaczką i zaznała spokoju
Stosunek do dzieci: neutralny (lepiej do starszych dzieci, żeby nie miała niepotrzebnego stresu)

Mania to starsza dama w typie jamnika, która trafiła do nas po śmierci właściciela. Przeżyła w związku z tym wydarzeniem spory szok. Jest nieśmiała i nieco lękliwa. Potrzebuje trochę czasu, żeby w pełni zaufać człowiekowi.

W nieznanych jej pomieszczeniach czuje się zagubiona, ale z czasem się przyzwyczaja i pewnie maszeruje, sprawdzając wszystkie kąty, czy oby na pewno nie ma tam samotnie leżącego smaczka. Głaskanie czy przytulanie to nie jest to, na czym jej najbardziej zależy, ale gdy komuś zaufa, czerpie przyjemność z delikatnego drapania zadka, który nadstawia.

Nagłe  ruchy, szczególnie w okolicy głowy wywołują u niej gwałtowne wzdrygnięcia, pewnie dlatego, że niedowidzi. Nie ma ona też znakomitego słuchu, w związku z czym raczej nie reaguje na swoje imię. Po jej wieku można by się spodziewać spacerków w wolnym tempie, ale to mylne założenie, bo Mania dziarsko kroczy przed siebie, wąchając trawkę i krzaczki. Ze względu na jej wiek jednak nie powinna chodzić na długie spacery, ani pokonywać jakiś przeszkód na nich. Powinna trafić do domu gdzie nie ma dużej ilości schodów (ewentualnie bez problemu daje się nieść na rękach).

Ze względu na jej stan zdrowia i wiążącymi się z tym kosztami, jest możliwość wzięcia Mani na dom tymczasowy.

Szukamy dla Mani spokojnego i kochającego domu, gdzie nie będzie musiała się stresować i będzie mogła spędzić cudowne chwile na zasłużonej emeryturze.