Schronisko zostało zbudowane od podstaw w roku 1964.
Na terenie schroniska znajdują się dwie kwarantanny dla psów i jedna dla kotów, dwa szpitale dla zwierząt (koci i psi), kociarnia i 96 boksów dla psów przeznaczonych do adopcji. Jest także wybieg dla psów.
Zwierzętami na co dzień opiekuje się trzynaścioro opiekunów pracujących w systemie zmianowym, troje techników weterynarii oraz troje lekarzy weterynarii.

 

Schronisko przyjmuje tylko zwierzęta bezdomne (tj. które mają właściciela, ale nie można go ustalić) z terenu Poznania. To przeważnie zagubione (rzadziej porzucone) psy i koty, ale trafiają tu też króliki czy świnki morskie.

Po przybyciu do schroniska każde zwierzę trafia na dwutygodniową kwarantannę – w tym czasie może je odebrać tylko właściciel. Jeśli pies czy kot ma czipa, pracownicy schroniska kontaktują się z jego właścicielem; jeśli nie jest zaczipowane – pozostaje im czekać, aż ten sam się po nie zgłosi. Prawie połowa psów jest w tym okresie odbierana przez swoich właścicieli.

Nowe zwierzę jest od razu szczepione, odrobaczane i odpchlane, a po kilku dniach również czipowane. Jeśli przez dwa tygodnie się nikt po nie nie zgłosi, przechodzi na własność schroniska i jest przygotowywane do adopcji, tzn. sterylizowane lub kastrowane. Gdy dojdzie do siebie po zabiegu, może szukać nowego domu.